Αρχική > Οι ιστορίες > Ισμήνη Στρούμπου - Α...

Ισμήνη Στρούμπου - Αλέξανδρος Παπαχαραλάμπους

H Ισμήνη Στρούμπου και ο Αλέξανδρος Παπαχαραλάμπους ανήκουν στην κατηγορία των Ελλήνων οι οποίοι ενώ είχαν ξεκινήσει να «χτίζουν» την καριέρα τους στο εξωτερικό, και συγκεκριμένα στην Ολλανδία, επέλεξαν να επιστρέψουν στην Ελλάδα και να ενώσουν τις δυνάμεις τους στον τομέα της συγκοινωνιολογίας, δημιουργώντας μια εταιρεία με προϊόντα καινοτομίας.   Λίγο καιρό μετά το ξεκίνημα τ​ους μοιράζονται με τις «Γέφυρες» τους στόχους, τις προσδοκίες τους, τις δυσκολίες που συνάντησαν αλλά και τους λόγους που αποφάσισαν να επιστρέψουν πίσω και να κυνηγήσουν τα όνειρα τους ζώντας στην πατρίδα τους.

Νέοι επιχειρηματίες

Ιδρυτής και COO εταιρείας "Αέθων"

Επέστρεψαν στην Ελλάδα από το εξωτερικό για να ανοίξουν δική τους εταιρεία

Θα μπορούσατε να μας παρουσιάσετε συνοπτικά την κύρια επιχειρηματική σας δραστηριότητα;  

Α.Π.: O Aέθων φτιάχτηκε για να παράγει προϊόντα καινοτομίας που σχετίζονται με το αντικείμενο του συγκοινωνιολόγου μηχανικού. Οπότε «μπαίνουμε» σε συστήματα μεταφορών, ακόμη και σε αυτόματα οχήματα. Ασχολούμαστε με κάποιες εξειδικευμένες λύσεις ΙΤ οι οποίες σχετίζονται με τις έξυπνες πόλεις και τη βιώσιμη κινητικότητα και μετά σε ανάλυση δεδομένων σε σχέση με τον τομέα του μηχανολόγου μηχανικού.

 

Γυρίσατε από το εξωτερικό για να εργαστείτε στην Ελλάδα, και μάλιστα να δημιουργήσετε κάτι δικό σας. Τι σας έκανε να γυρίσετε, να επιμείνετε και να μείνετε Ελλάδα; 

Ι.Σ.: Νομίζω ότι γυρίσαμε για διαφορετικούς λόγους.  Προσωπικά είχα εργασιακή εμπειρία στην Ισπανία και στην Ολλανδία και γύρισα γιατί ήθελα να δω το εργασιακό περιβάλλον στην Ελλάδα.  Πιστεύω ότι η ποιότητα ζωής στην Ελλάδα, παρότι κάποιοι διαφωνούν ή δεν το καταλαβαίνουν, είναι ακόμη υψηλότερη από την Ευρώπη.  Ένας άλλος λόγος που με έκανε να γυρίσω ήταν η οικογένεια. 

Α.Π.: Συμφωνώ για το βιοτικό επίπεδο, ότι δηλαδή είναι υψηλότερο στην Ελλάδα.  Εγώ θα προσέθετα στο βιοτικό επίπεδο και την οικογένεια, καθώς και ένα τρίτο παράγοντα, τη φιλοδοξία.  Γυρίσαμε με τη φιλοδοξία να κάνουμε κάτι όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και στην Ελλάδα, και αυτό να έχει ευρωπαϊκό και διεθνή χαρακτήρα.

 

Τι σας είπαν οι φίλοι σας όταν τους ανακοινώσατε ότι επιστρέφετε πίσω στην Ελλάδα;

Α.Π.: Όταν ζεις στην Ολλανδία όπου έχεις μια ζωή, ένα δίκτυο κλπ. και τους λες «θα γυρίσω στην Ελλάδα για να ανοίξω δική μου επιχείρηση», ξαφνιάζονται.  Τα σχόλια ήταν θετικά, μου είπαν ότι κάνω καλά που επιστρέφω, αλλά το βασικό στοιχείο ήταν η έκπληξη.

Ι.Σ.: Εμένα όλοι μου οι φίλοι εξέφρασαν απορία.  Μου είπαν «γιατί το κάνεις αυτό» κι εγώ τους απάντησα «γιατί το θέλω».  Επίσης το πρώτο διάστημα που ανοίξαμε την επιχείρηση με τον Αλέξανδρο πήγαινα σε δημόσιες υπηρεσίες και συναντούσα άτομα στα οποία έλεγα ότι γύρισα από το εξωτερικό και θέλω να δω πως γίνεται η διαδικασία για να ανοίξεις μια επιχείρηση και εκείνοι με ρωτούσαν «γιατί γύρισες;». Και σκέφτηκα ότι αντί να με βοηθήσουν και να με επιβραβεύσουν που ήθελα να προωθήσω την ελληνική επιχειρηματικότητα, που θέλω να μεταλαμπαδεύσω τις γνώσεις που πήρα στο εξωτερικό μου βάζουν φρένο;

 

Εσείς έχετε αναπτύξει δίκτυο συνεργατών που να συμπεριλαμβάνει και Έλληνες του εξωτερικού; Αν ναι πως αυτό βοηθάει στην ανάπτυξη και εξέλιξη της εταιρείας σας;

Α.Π.: Ναι, σαφώς.  Όταν επιστρέφεις πίσω στη χώρα σου είναι σα να μεταναστεύεις πάλι πίσω.  Στην περίπτωση αυτή το δίκτυο που έχεις δεν είναι στην Ελλάδα, είναι έξω.  Φυσικά έχει να κάνει και με την ηλικία στην οποία βρίσκεσαι.  Το δίκτυο που είχαμε αναπτύξει το χρησιμοποιήσαμε όσο μπορούσαμε. Οι δουλειές που συμμετέχει αυτή τη στιγμή ο Φαέθων είναι κυρίως ευρωπαϊκές, όχι τόσο ελληνικές και αυτό συμβαίνει και λόγω του δικτύου μας.

Ι.Σ.: Μέσα στο δίκτυο προφανώς και υπάρχουν και πολλοί Έλληνες επιφανείς επιστήμονες που ζουν στο εξωτερικό και όταν ακούνε ότι ετοιμάζουμε να κάνουμε ένα έργο στην Ελλάδα θέλουν να βοηθήσουν.  Δεν το κάνουν τόσο πατριωτικά όσο με την έννοια ότι είναι μια ωραία ευκαιρία συνεργασίας και προώθησης καλών πρακτικών.

 

 

Θεωρείτε ότι η πρωτοβουλία των «Γεφυρών» μπορεί να λειτουργήσει προς αυτή την κατεύθυνση; 

Α.Π.: Φυσικά και μάλιστα όλες οι μορφές δικτύωσης έχουν σημασία και ακόμη πιο σημαντική είναι και η συστηματικότητα που υπάρχει γύρω από αυτές.  Δηλαδή μπορούμε όλοι να δικτυωθούμε πηγαίνοντας σ ένα συνέδριο, σ’ ένα σεμινάριο κ.ο.κ.

 

Έχετε χρησιμοποιήσει ευρωπαϊκά κονδύλια για την περαιτέρω ανάπτυξη της εταιρίας σας;  

Ι.Σ.: Έχουμε χρησιμοποιήσει κυρίως προγράμματα του «Ορίζοντα».  Όχι ότι δεν έχουμε προσπαθήσει να χρησιμοποιήσουμε και ελληνικά προγράμματα.  Αυτή τη στιγμή «τρέχουμε» δύο ευρωπαϊκά προγράμματα. 

 

Θεωρείτε ότι είναι δυνατό, αν αξιοποιηθούν οι δυνατότητες του ανθρώπινου δυναμικού  της Ελλάδας  προς μια αναπτυξιακή κατεύθυνση, να μπει ένα «φρένο» στο κύμα μετανάστευσης ελλήνων επιστημόνων και επαγγελματιών στο εξωτερικό;

Α.Π.:  Εν μέρει ναι, η ανάπτυξη θα βοηθήσει.  Αυτό που θέλουν όλοι είναι να έχουν ένα καλό εισόδημα, να μπορούν να συντηρήσουν την οικογένεια τους, να έχουν ένα σπίτι.  Ωστόσο πολλοί Έλληνες του εξωτερικού, όπως ήμασταν κι εμείς, θέλουν και κάτι παραπάνω.  Αυτό έχει να κάνει με την καθημερινότητα όσο και με ένα μακροπρόθεσμο σχεδιασμό. Δηλαδή η καθημερινή αυτή επαφή που έχεις με τα μέσα μετακίνησης, με τις δημόσιες υπηρεσίες, με παράγοντες όπως το πόσο εύκολα μπορείς να κάνεις μια εργασία.  Αυτή η οργάνωση από πίσω λείπει στην Ελλάδα και αυτό γίνεται ιδιαίτερα εμφανές τώρα που υπάρχει κρίση.  Πρόκειται για κάτι που και οι Έλληνες του εξωτερικού ξέρουν ότι λείπει.  Και με την έννοια του μακροπρόθεσμου σχεδιασμού και πιο πολύ με την έννοια των προγραμμάτων που κυκλοφορούν. Βλέπουμε καμιά φορά να κυκλοφορούν προγράμματα ερευνητικά στα οποία δυσκολευόμαστε να δομήσουμε μια καινοτόμο ιδέα όπως κάνουμε στον Ορίζοντα.

 

Αποτελεί η οικονομική κρίση ευκαιρία για διέξοδο σε εναλλακτικές μορφές επιχειρηματικότητας;

Ι.Σ.: Εγώ δεν πιστεύω ότι είναι η κρίση που έχει στρέψει τους νέους στην επιχειρηματικότητα.  Πιστεύω ότι τις ευκαιρίες τις δημιουργούμε εμείς.  Αν κάποιος θέλει να πετύχει πρέπει να βρει τρόπο να το κάνει. 

Α.Π.: Τις ευκαιρίες τις δημιουργείς όπου και να’ σαι. Δε θα πω ότι είναι πιο εύκολο να δημιουργήσεις ευκαιρία στην Ευρώπη απ’ ότι είναι στην Ελλάδα, παντού υπάρχουν δυσκολίες.  Η κρίση ίσως έχει δημιουργήσει μεγαλύτερη τάση για συνεργατικότητα.  

 

Με βάση τα σημερινά δεδομένα πόσο εύκολο πιστεύετε ότι θα ήταν να έχουμε στην Ελλάδα επαναπατρισμό Ελλήνων επιστημόνων;

Ι.Σ.: Για να επιστρέψει κάποιος στην Ελλάδα πρέπει να υπάρχουν οι προϋποθέσεις και πρώτα απ’ όλα το οικονομικό.  Δηλαδή να επιστρέψει με κάποιες απολαβές, έχοντας ζήσει κι εργαστεί στο εξωτερικό.  Επίσης θα πρέπει να υπάρχει πίσω μια οργάνωση.  Για παράδειγμα κάποιος επηρεάζεται πάρα πολύ από την καθημερινότητα του, θέλει να μετακινείται στη δουλειά του εύκολα ή θέλει για παράδειγμα να πηγαίνει σε μια δημόσια υπηρεσία και να τον εξυπηρετούν σωστά και στην ώρα του

Α.Π.: Παρολ’ αυτά να προσθέσω ότι έχουμε αντιμετωπίσει πολλές φορές το φαινόμενο να μας στέλνουν βιογραφικά ή να μας παίρνουν τηλέφωνο και να μας λένε ότι τους αρέσει αυτό που κάνουμε κι ότι θέλουν να συνεργαστούμε χωρίς να υπάρχει κάποιο ξεκάθαρο πλαίσιο για κάτι τέτοιο, χωρίς δηλαδή να υπάρχει ανοιχτή θέση στην εταιρεία. Για έναν Έλληνα του εξωτερικού που βλέπει μια καινοτομία ή κάτι που του αρέσει και του ταιριάζει σαν αντικείμενο και σαν νοοτροπία, αυτό μπορεί να’ ναι και κινητήριος δύναμη για να γυρίσει πίσω. 

Ι.Σ.: Και για μας είναι σαφώς πάρα πολύ ωραίο να μας λένε ότι τους αρέσει αυτό που κάνουμε και θέλουν να συνεργαστούμε.  Κι εγώ βρίσκω χρόνο και τους εξηγώ κάποια πράγματα για εμάς και προσπαθώ να βρω τρόπους συνεργασίας γιατί θέλω να βοηθήσω και να βρω ανθρώπους που ζουν στο εξωτερικό και βλέπουν ότι ίσως υπάρχει η ευκαιρία να γυρίσουν, δίνοντας τους το κίνητρο ή την ώθηση.  Θα το θελα να είχε συμβεί αυτό και με’ μένα όταν ήμουν στην Ολλανδία, να έρθει δηλαδή κάποιος και να μου προτείνει κάποια θέση στην Ελλάδα.

 

Στην Ελλάδα της κρίσης οι περισσότεροι βλέπουν δυσκολίες στο επιχειρείν.  Ποιο είναι το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό που πρέπει να έχει ένας επιχειρηματίας για να τα καταφέρει αυτή την περίοδο;

Ι.Σ.: Επίμονη, υπομονή και φιλοδοξία, όνειρα.  Αυτά δεν ισχύουν μόνο για τώρα, ίσχυαν πάντα και φαντάζομαι θα ισχύουν και στο μέλλον.

Α.Π.: Θα προσέθετα και την αισιοδοξία σ' αυτά.  Στη δική μας περίπτωση, καμιά φορά καταλήγουμε να είμαστε «χαζά» αισιόδοξοι στις συναντήσεις μας γιατί ξέρουμε ότι αυτό θα είναι η κινητήριος δύναμη.  Ξέρουμε ότι ενώ η κατάσταση είναι δύσκολη, αν έχουμε μια θετική στάση θα μπορέσουμε να κάνουμε κάτι περισσότερο.  Κι ένα τελευταίο που θα έλεγα είναι καχυποψία και συνεργατικότητα.  Να είσαι καχύποπτος απέναντι σ’ αυτά που σου λένε και ταυτόχρονα έτοιμος να συνεργαστείς.